Γράφει η Κουλαφέτη Ιλιάνα

Επιβλητικό και πανύψηλο, το μεσαιωνικό Κάστρο Κολοσσιού αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα και σημαντικά μεσαιωνικά κτίσματα του νησιού. Στη μακραίωνη ιστορία του καταγράφονται πολλά από τα σημαντικότερα περιστατικά της ιστορίας της Κύπρου, ενώ το ίδιο πέρασε από τα χέρια διάφορων κατακτητών, αλλάζοντας συνεχώς ταυτότητα. Το Κάστρο Κολοσσιού, υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα φέουδα του νησιού. Στην περιοχή του καλλιεργούνταν ζάχαρη, ελαιόλαδο, χαρούπια και αμπέλια.

Η ιστορία του ξεκινάει το 1210 όταν ο βασιλιάς Ούγος Α’, παραχώρησε γη στο τάγμα των Ιωαννίτων Ιπποτών κι εκείνοι έκτισαν εκεί το Κάστρο Κολοσσιού το οποίο αποτελούσε την έδρα της ανώτατης στρατιωτικής διοίκησης του νησιού.

Το 1306 πέρασε στα χέρια των Ναϊτών Ιπποτών οι οποίοι υποστήριξαν τον σφετεριστή του θρόνου της Κύπρου, Αμάλριχο της Τύρου. Ωστόσο, δεν παρέμεινε για πολύ στα χέρια των Ναϊτών, αφού το 1313 μετά την αποχώρηση των πρώτων, επανήλθε στην κυριαρχία των Ιωαννίτων. Το κάστρο όμως δεν έζησε για πολύ αφού η επιδρομή των Μαμελούκων το 1426 το κατέστρεψε.

Το σημερινό κτήριο κτίστηκε στα ερείπια του πρώτου πύργου, από τον υφιστάμενο μάγιστρο των Ιωαννίτων, Louis de Magnac. Το επιβλητικό οικοδόμημα αποτελείται από τρεις ορόφους και φέρει οικόσημα του Βασιλείου της Κύπρου στην ανατολική εξωτερική πλευρά του πύργου, γεγονός που υπενθυμίζει ότι όλα τα οχυρωματικά έργα ανήκαν στον Ρήγα της Κύπρου και κανένας άλλος δεν είχε δικαίωμα να κατέχει πύργους.

Στο απόρθητο φρούριο μπορεί κανείς να διακρίνει σήμερα τον νερόμυλο, το υδραγωγείο, αλλά και το σημείο από όπου οι φρουροί του κάστρου συνήθιζαν να ρίχνουν καυτό ελαιόλαδο στους εχθρούς.

Πηγή πληροφοριών: Κοινοτικό Συμβούλιο Κολοσσίου, Τμήμα Αρχαιοτήτων
Φωτογραφίες: Παττίχειο Δημοτικό Μουσείο – Ιστορικό Αρχείο – Κέντρο Μελετών Λεμεσού και Λεμεσού Μνήμες