«Όλα καλά κι όλα ωραία, χθες ήσουν μ’άλλονε παρέα»

Ένας ερωτικός στίχος, σχεδόν χαρούμενος με έναν σκοπό που μέχρι σήμερα τραγουδιέται από το κοινό, ιδίως σε μεγάλες παρέες. Το κλασικό κομμάτι του Κουγιουμτζή, είναι μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του. Ωστόσο, κανείς δεν πρόσεξε ποτέ ή δεν αναρωτήθηκε τι σχέση έχουν 2-3 στίχοι στο κατά τα άλλα ερωτικό κομμάτι.

«Και μια σημαία σε ένα μπαλκόνι, αλλάζει χρώματα και με σκοτώνει»

Στον στίχο του αυτόν, ο Σταύρος Κουγιουμτζής χώρεσε τα ιστορικά γεγονότα που βίωνε με πόνο η κυπριακή κοινωνία το 1963. Ο συγγραφέας Ανδρέας Καπανδρέου, γνώρισε τον μεγάλο στιχουργό το 1990 και από την επαφή τους μαρτυρεί:

«Τον Σταύρο Κουγιουμτζή (1932-2005), έναν από τους μεγαλύτερους έλληνες μουσικοσυνθέτες και στιχουργούς, είχα την τύχη να συναντήσω από κοντά, αρχές της δεκαετίας του 90’ σε ένα ταξίδι που έκανε για συναυλίες στην Κύπρο, και αργότερα στο σπίτι του στην Καλαμαριά. Σε μια νυχτερινή διαδρομή Λάρνακα – Λευκωσία, όπου συνταξιδεύαμε (εγώ οδηγός και αυτός συνοδηγός) μου εκμυστηρεύτηκε ότι τους στίχους του τραγουδιού «Όλα καλά» τους εμπνεύστηκε και τους έγραψε κατά την παραμονή του στην Κερύνεια, την δεκαετία του 60’. Συγκεκριμένα οι στίχοι «και μια σημαία σ’ ένα μπαλκόνι, αλλάζει χρώματα και με σκοτώνει», όπως ο ίδιος ο Κουγιουμτζής μου δήλωσε, είναι εμπνευσμένοι από τις σημαίες στα μπαλκόνια τις Λευκωσίας οι οποίες κατά τη διάρκεια των δικοινοτικών ταραχών (1963-1964) άλλαζαν συχνά χρώματα (πότε ελληνικές και πότε τουρκικές), κάτι που τον πλήγωνε».