Στις 17 Ιουλίου 1958 ο Νικόλας Ιωάννου, φοιτητής στο Λονδίνο, ξεκίνησε με τη μοτοσυκλέτα του για Λονδίνο από το λιμάνι του Λίβερπουλ μετά από ταξίδι στην Ιρλανδία. Ο νεαρός αντιπρόσωπος της ΕΟΚΑ στην Αγγλία μετέφερε τα τελικά σχέδια για την εκπόνηση της απόδρασης Κυπρίων και Ιρλανδών αγωνιστών από τις φυλακές Wakefield. Ωστόσο, δεν πρόλαβε να φτάσει στον τελικό του προορισμό, αφού ένα φορτηγό που οδηγούσε φρουρός των φυλακών Γουέκφιλντ του έκοψε τον δρόμο.

Ο κοινός αγώνας Ιρλανδών-Κυπρίων

Ο αγώνας των Ιρλανδών αγωνιστών του IRA, υπήρξε κοινός με αυτόν της ΕΟΚΑ. Τόσο ως προς τον χρόνο όσο και ως προς τον στόχο. Η ΕΟΚΑ ζήταγε απελευθέρωση και Ένωση με την Ελλάδα, οι Ιρλανδοί ανεξαρτησία από τη Βρετανία. Και οι δύο οργανώσεις στόχευαν Βρετανούς ενώ και οι δύο καταπολεμήθηκαν με μένος από τον Sir John Harding.

Πολλές περιπτώσεις Κυπρίων αγωνιστών που συνελήφθησαν, κατέληξαν σε βρετανικά μπουντρούμια καθώς οι κυπριακές φυλακές γέμιζαν. Στις 27 Αυγούστου 1956, 11 αγωνιστές της ΕΟΚΑ μεταφέρθηκαν στις φυλακές υψίστης ασφαλείας. Ήταν οι Ρένος Κυριακίδης, Πέτρος Στυλιανού, Γεώργιος Σκοτεινός, Δημήτρης Φιλιαστίδης και Λοΐζος Χατζηλοΐζου.

Σε αυτές τις φυλακές οι Κύπριοι κρατούμενοι ανέπτυξαν ισχυρούς δεσμούς με τους Ιρλανδούς κρατούμενους. Λίγες μέρες πριν σκοτωθεί ο Νικόλας Ιωάννου, είχε συμφωνηθεί οι Κύπριοι και οι Ιρλανδοί κατάδικοι να αποδράσουν μαζί και αμφότεροι να βοηθήσουν ο ένας στον αγώνα του άλλου για την αποτίναξη του βρετανικού ζυγού.

Ο συνδετικός κρίκος

Ο Νικόλας Ιωάννου ήταν μία από τις περιπτώσεις Κυπρίων που ζούσε με την οικογένειά του στο Λονδίνο και λειτουργούσε ως ο συνδετικός κρίκος των Κυπρίων κρατουμένων με την οργάνωση. Εκείνος και η οικογένειά του ολόκληρη, είχαν ταχθεί στον αγώνα. Όσο ζούσαν στο Καϊμακλί της Λευκωσίας, το σπίτι τους χρησιμοποιήθηκε ως ορμητήριο για επιθέσεις της πρώτης ομάδας εκτελεστικού Λευκωσίας και ως καταφύγιο για απόκρυψη καταζητούμενων προσώπων μεταξύ των οποίων και ο ήρωας Μιχαλάκης Καραολής.

Στο Λονδίνο είχε συνδεθεί με το εκεί Γραφείο Εθναρχίας της Κύπρου και την Εθνική Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Αγγλίας, προεκτείνοντας την αγωνιστική του δράση στο σχεδιασμό δραπέτευσης πολιτικών καταδίκων, αγωνιστών της ΕΟΚΑ, που κρατούνταν στις φυλακές Γουώρμγουντ Σκραπς του Λονδίνου και Γουέκφιλντ του Γιορκσιάιαρ, μεταξύ των οποίων ήταν και ο αδελφός του Γεώργιος.

Το όλο σχέδιο περιλάμβανε συνεργασία με τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (ΙRA) και θα διεκπεραιωνόταν το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου του 1958. Άνδρες του IRA θα συνόδευαν, μετά τη δραπέτευσή τους, τους άνδρες της ΕΟΚΑ μαζί με κρατούμενους του IRA στην Ιρλανδία, όπου θα εκπαιδεύονταν με στόχο το μυστικό επαναπατρισμό τους για συνέχιση της δράσης τους στις τάξεις της ΕΟΚΑ στην Κύπρο.

Ωστόσο, τα σχέδια για την απόδραση δεν έφτασαν ποτέ στα κατάλληλα χέρια, αφού στις 17 Ιουλίου 1958, ο οδηγός των φυλακών Wakefield του έκοψε τον δρόμο σκοτώνοντάς τον.

Όταν παραδόθηκε στους συγγενείς του για την ταφή, τα σχέδια που έφερε πάνω του για την κοινή απόδραση Κυπρίων και Ιρλανδών από τις φυλακές, έλειπαν.

Λίγες μέρες αργότερα, ο αξιωματικός που πήγε να συλλυπηθεί την αδελφή του, παραδέχτηκε πως «δεν είχαμε σκοπό να τον σκοτώσουμε, μόνο να πάρουμε από πάνω του τα σχέδια απόδρασης».

Στον αδελφό του Γιώργο δεν εγκρίθηκε το αίτημα να παραστεί στην κηδεία του Νικόλα και την ίδια μέρα αγωνιστές της ΕΟΚΑ και του IRA κήρυξαν απεργία πείνας.