Σχεδόν μία δεκαετία μετά την τουρκική εισβολή και ενώ η μισή Κύπρος βρισκόταν υπό κατοχή, ο Ραούφ Ντενκτάς προχώρησε σε μία μονομερή και εντελώς προκλητική πράξη. Το πρωί της 15ης Νοεμβρίου 1983, στην Κύπρο ξημέρωνε μία μέρα με έναν νέο βραχνά με την ονομασία «Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου». Το προτεκτοράτο της Τουρκίας είχε μόλις στηθεί και η μοίρα της Κύπρου γινόταν για ακόμη μία φορά αβάσταχτη.

Το συνωμοτικό δείπνο

Η απόφαση αυτή για «ίδρυση» παράνομου κράτους δεν ήρθε ουρανοκατέβατη. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους στόχους του Τουρκοκύπριου ηγέτη. Τη νύχτα της 14ης Νοεμβρίου διοργάνωσε ένα συνωμοτικό δείπνο για να ανακοινώσει στους «βουλευτές» του, πώς πλέον θα ανακήρυττε το δικό του «κράτος», αφού προηγουμένως ενίσχυσε τα στρατιωτικά φυλάκια κατά μήκος της πράσινης γραμμής, απέκοψε κάθε τηλεφωνική επικοινωνία του ελεύθερου τμήματος με το κατεχόμενο.

Βέβαια, οι διαδικασίες δεν ακολούθησαν καμία «δημοκρατική» οδό, αφού χαρακτηριστικές ήταν οι «ευγενικές» απειλές του Ντενκτάς: «τα κόμματα που θα πουν ‘όχι’ στη γέννηση του κράτους, φυσιολογικά δεν θα μπορούν να βρίσκονται στη νέα βουλή. Χάρη στον Θεό τώρα έχω το κράτος μου, έχω τη χώρα μου, έχω τον λαό μου», ήταν τα λόγια του.

Η πράξη του Ντενκτάς προκάλεσε αντιδράσεις σε όλο τον κόσμο.

Το θορυβημένο Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. καταδίκασε την παράνομη πράξη του Ντενκτάς και της Άγκυρας με 13 ψήφους υπέρ, μία αποχή και μία εναντίον. Και βέβαια, τίποτα δεν εμπόδισε τον Τουρκοκύπριο ηγέτη του ψευδοκράτους να επαναλάβει στις 17 Νοεμβρίου ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας: «Χάρη στον Θεό τώρα έχω το κράτος μου, έχω τη χώρα μου, έχω τον λαό μου».

Μερικά χρόνια μετά, ο εθνικιστής πολιτικός ανέφερε για την προστασία του «κράτους» του.

«Το φυσικό αποτέλεσμα της επιχείρησης ειρήνης της 20ής Ιουλίου 1974 ήταν ότι σώσαμε τα δίκαια και την ανεξαρτησία μας, αλλά και το ότι τα καταστήσαμε πολύ συγκεκριμένα με το κράτος μας. Το ύψιστό μας καθήκον είναι να προστατεύσουμε το κράτος μας… Το κράτος μας είναι το δώρο της αντίστασής μας».

Η νοητή γραμμή συνένωσης της εισβολής με τη δημιουργία της «ΤΔΒΚ».

Το παράνομο κράτος, δεν έχει αναγνωρισθεί από κανένα άλλο κράτος πλην της Τουρκίας, έχει, ωστόσο, το δικαίωμα να ανοίγει γραφεία ώστε να διατηρεί επαφές με μέλη της τουρκοκυπριακής διασποράς, αλλά και να δημιουργεί «καλές σχέσεις» με άλλα κράτη. Τα γραφεία αυτά τελούν υπό την διαχείριση τόσο των Τουρκοκυπριακών αρχών όσο και εθελοντών.

Κάθε χρόνο αυτήν τη μέρα οι εθνικιστές κάτοικοι της κατεχόμενης Κύπρου πραγματοποιούν εορταστικές εκδηλώσεις «Ανεξαρτησίας» ενώ στο ελεύθερο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας γίνονται πορείες και εκδηλώσεις καταδίκης του ψευδοκράτους.

Ο Ραούφ ποτέ δεν παραδέχθηκε ότι στην πραγματικότητα, αυτό που πέτυχε δεν ήταν ότι δημιούργησε ένα κράτος αλλά ότι το δίχασε.