Ο Τηλέμαχος Κάνθος από την Άλωνα θεωρείται μαζί με τον Αδάμαντιο Διαμαντή, ένας από τους πατέρες της κυπριακής ζωγραφικής. Γεννημένος το 1910, αποφοίτησε από το Δημοτικό Σχολείο Άλωνας το 1923 και το 1929 έφυγε για την Αθήνα προκειμένου να προετοιμαστεί για σπουδές στην Αρχιτεκτονική ή τη Ζωγραφική.

Επιλέγοντας να ασχοληθεί με τα χρώματα, φοίτησε δίπλα Σπύρο Βικάτο, Δημήτρη Μπισκίνης και ο Ουμβέρτο Αργυρό. Ωστόσο, επηρεάστηκε περισσότερο από τη χαρακτική του Γ. Κεφαλληνού και τη ζωγραφική του Cézanne και των Γάλλων συγχρόνων του, παρά από τη συντηρητική τεχνοτροπία των τότε δασκάλων του στο Πολυτεχνείο. Μαζί με αρκετούς συμφοιτητές του, μεταξύ των οποίων Γ. Μόραλης, Γ. Τσαρούχης, Ν. Εγγονόπουλςο, Γ. Δήμους, Δ. Δανιήλς, Τάσσο, Γ. Μανουσάκης, δημιούργησαν την περίφημη «Γενιά του 30».

Το 1936, εργάστηκε και έζησε στην Κέρκυρα, στο Εργαστήριο Γραφικών Τεχνών Ασπιώτη-ΕΛΚΑ, εταιρεία με την οποία συνέχισε να συνεργάζεται και στην Αθήνα. Τρία χρόνια μετά, ο πόλεμος τον εξανάγκασε να επιστρέψει στην πατρίδα του, όπου παρέμεινε «έγκλειστος» στην Άλωνα χαράζοντας και ζωγραφίζοντας, ενώ αργότερα του ζήτησαν να εργαστεί ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος στο νεοσύστατο κυπριακό θέατρο «Λυρικό» και «Νέο Λυρικό». Παράλληλα έκανε σ’ αυτή την περίοδο εκατοντάδες πορτρέτα, σχέδια, ακουαρέλες και ελάχιστες ελαιογραφίες.

Το 1950, επισκέφθηκε τον αδελφό του Θεόδοτο Κάνθο στο Λονδίνο. Επιστρέφοντας στην Κύπρο, διορίστηκε ως καθηγητής τέχνης στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, όπου γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγό του.
Το 1964 μαζί με άλλους συνάδελφούς του ίδρυσε το Επιμελητήριο Καλών Τεχνών Ε.ΚΑ.ΤΕ.

Πέθανε το 1993 αφήνοντας πίσω του σημαντικό έργο από ελαιογραφίες, σχέδια, ακουαρέλες και χαρακτικά, στην πλειονότητά τους εμπνευσμένα από την Κύπρο, τη φύση, και τους ανθρώπους της, ιδιαίτερα από  τη γενέτειρά του, την Άλωνα, αλλά και από την Αττική, την Κέρκυρα, το Λονδίνο.

Ο Τηλέμαχος Κάνθος, υπήρξε ένας βιωματικός καλλιτέχνης.
Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από λυρισμό ωστόσο η χαρακτική του είναι ρωμαλέα και δραματική, βαθιά επηρεασμένη από τα πολεμικά γεγονότα του ’40 και του ’74.
Η τέχνη του έχει πανανθρώπινα χαρακτηριστικά, δίνοντας έμφαση στην εξωτερίκευση του πόνου και των συναισθημάτων.

Στοιχεία και πληροφορίες: Ίδρυμα Τηλέμαχος Κάνθος