«…Μια λαϊκή γιορτή. Ένα καλλιτεχνικό γεγονός που στα πλαίσιά του θα συγκεντρωθεί ό,τι καλύτερο υπάρχει στον τομέα της λαϊκής μας καλλιτεχνίας ως και των κυπριακών ηθών και εθίμων. Και θα γίνει αυτή η γιορτή του κρασιού ένας ζωτικός παράγων στην ανάπτυξη του τόσο προσδοκόμενου τουρισμού στον τόπο μας. Με παγκύπρια, αλλά ιδιαίτερα λεμεσιανά οφέλη».

Με αυτά τα λόγια υπέγραφε το 1961, ο Γιώργος Μαυρογένης απευθυνόμενος στον Κλεάνθη Χριστοφόρου, Πρόεδρο του Συνδέσμου Αναπτύξεως Λεμεσού στην εισήγησή του για την «Καλλιτέρα Οργάνωση Γιορτής Κρασιού».

Πηγή: Λεμεσού Μνήμες

Ο άνθρωπος που εμπνεύστηκε τον περίφημο και πασίγνωστο βρακά, σήμα κατατεθέν της Γιορτής του Κρασιού, είχε γνωρίσει τον Κλεάνθη Χριστοφόρου σε μία δεξίωση και εκεί του αποκάλυψε τις σκέψεις του. Τότε εκείνος τον κάλεσε να τις καταθέσει στη συνεδρίαση της Οργανωτικής επιτροπής που εργαζόταν στη διεξαγωγή της Γιορτής.

Στη συνεδρίαση ο Χριστοφόρου κατάφερε να διώξει κάθε προβληματισμό και με τη βοήθεια του Συνδέσμου Ανάπτυξης της πόλης Λεμεσού και της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχανιών να προγραμματίσουν το δύσκολο αυτό έργο.

Η πρώτη αφίσα της Γιορτής/ Πηγή: Λεμεσού Μνήμες

Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους η πρώτη Γιορτή του Κρασιού πραγματοποιήθηκε στον κήπο της Λεμεσού. Οι τοπικές οινοβιομηχανίες ΕΤΚΟ, ΚΕΟ, ΣΟΔΑΠ και ΛΟΕΛ, είδαν με μεγάλο ενθιουσιασμό την ιδέα της γιορτής και προσέφεραν τα κρασιά τους εντελώς δωρεάν. Μέσα σε λίγες μέρες ένα υπαίθριο θέατρο απεικονίζοντας ένα κυπριακό χωριό είχε στηθεί και καλλιτέχνες, μουσικοχορευτικά συγκροτήματα και μουσική απ’ όλη τν Κύπρο προσέφεραν το ταλέντο τους.

Όμως το πιο εντυπωσιακό διακοσμητικό στοιχείο της βραδιάς, ήταν ο Κύπριος βρακάς, ύψους 7 μέτρων που απεικόνιζε έναν αμπελουργό με παραδοσιακή φορεσιά.

«Πίννε κρασί νασιης ζωήν»

Ωστόσο, πέρα από τον γνωστό βρακά, το σύνθημα «Πίννε κρασίν νάσιης ζωήν», είναι αυτό που ορίζει τη Γιορτή μαζί βέβαια με την παραδοσιακή φιγούρα. Ο Μιχαλάκης Πιτσιλλίδης, σε μία συνέντευξή του στον Μίμη Σοφοκλέους, αφηγήθηκε πώς προέκυψε το σύνθημα σε ανύποπτο χρόνο.

«Το σκηνικό που δέσποζε στον χώρο, ήταν η κατασκευή του Γιώργου Μαυρογένη για το θεατρικό “Βουράτε να αρμάσουμε την Αντριανούν”, που έγραψα ειδικά για τη γιορτή. Ο Μαυρογένης που ακόμα κρατούσε το πινέλο στο χέρι βάζοντας τις τελευταίες πινελιές στο σκηνικό μου εξηγούσε κάθε λεπτομέρεια. Κάποια στιγμή πλησίασε ο Νίκος Ρούσος και ο Ρασιήτ Ιωσιφίδης, ο οποίος ζήτησε από τον Ρούσο μία ατάκα-σλόγκαν για μία μεθυσμένη καρικατούρα που είχε δημιουργήσει. Βλέποντας τον Ρούσο να τα χάνει απευθύνθηκε σε εμένα. Με πήρε κοντά εκεί στο παλιό καφενείο, όπου είχε φτιάξει έναν μεθύστακα τρία μέτρα ψηλό, κοιλαρά, μαχμουρλή, σωστό βλάμη με κομπολόι στο χέρι. Άφησε μία φούσκα δίπλα από το στόμα του, όπου θα γραφόταν κάτι που θα έλεγε στη μέθη του. Τότε με ρώτησε ο Ρασιήτ “Τι να γράψω;” “Πίννε κρασί νασιης ζωήν” του απάντησα αυθόρμητα».

Ο καλλιτέχνης Rashit που έκανε τις πρώτες φιγούρες της Γιορτής στον Μιχαλάκη Πιτσιλλίδη ανήκει και το σλόγκαν της Γιορτής, «Πίννε κρασίν νάσιεις ζωή», που καθιερώθηκε όμως από τον επόμενο χρόνο, 1962. Τον πρώτο χρόνο γράφτηκε απλώς πάνω στη φιγούρα του μπεκρή του Rashit υπό τύπο προτροπής του προς στους επισκέπτες να τον μιμηθούν/Λεμεσού Μνημές

Από τότε το σύνθημα αποτελεί την κατατεθέν ατάκα της Γιορτής.

Η Γιορτή του Κρασιού έχει καταστεί ετήσιος θεσμός. Κάθε χρόνο χιλιάδες τουρίστες και ντόπιοι από κάθε γωνιά του νησιού επισκέπτονται το Δημόσιο Κήπο Λεμεσού για να συμμετάσχουν στη Γιορτή του Κρασιού.

Αρχείο Αλεξάνδρας Γαληνού/Πηγή: City Free press

Η Γιορτή δεν πραγματοποιήθηκε τα έτη 1964, 1974, 1975, 1976 και 1977 λόγω των πολιτικών αναταραχών που προκάλεσαν η Τουρκία και οι τουρκοκύπριοι και λόγω της τουρκικής εισβολής το 1974.

Αρχείο Αλεξάνδρας Γαληνού/Πηγή: City Free press

Η Γιορτή του Κρασιού πραγματοποιήθηκε ξανά το 1978 και διοργανώθηκε από το Δήμο Λεμεσού, ο οποίος πήρε την ευθύνη από το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Λεμεσού που αναλάμβανε τη διοργάνωση της από το 1966 μέχρι το 1974. Από το 1961 μέχρι το 1965 η διοργάνωση της ήταν ευθύνη του Συνδέσμου Ανάπτυξης της πόλης της Λεμεσού.