Γράφει η Κουλαφέτη Ιλιάνα

Τον Νοέμβριου του 1956 οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ εξετέλεσαν έναν προδότη στον Πύργο Τηλλυρίας. Η εκτέλεση αυτή ήταν αρκετή για να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και οι προδοσίες να πάρουν φωτιά, αφού μετά από αυτό το γεγονός, προδόθηκαν στις αρχές για τη δράση τους πολλοί αγωνιστές της περιοχής.

Μεταξύ αυτών, ήταν και ο Στέλιος Τριταίος. Ένας αγωνιστής 28 ετών με καταγωγή από τον Πύργο Τηλλυρίας, παντρεμένος με την Ελένη Τριταίου και πατέρας του Γιάννη και του Ανδρέα.

Ο Στέλιος, που είχε ενταχθεί στον αγώνα από το ξεκίνημά του μαζί με τον ήρωα Γεώργιο Νικολάου συνεργαζόταν με την ανταρτική ομάδα Κάτω Πύργου, καθώς και με τοπικούς παράγοντες της ΕΟΚΑ στην περιοχή. Είχε αναλάβει το ρόλο του μοναδικού συνδέσμου Πύργου-Λευκωσίας ενώ ταυτόχρονα διευθετούσε την αποστολή της αλληλογραφίας, του οπλισμού και του ρουχισμού των ανταρτών σε σάκους με πίτουρα, μία πρακτική που οι Βρετανοί δεν μπόρεσαν ποτέ να ανακαλύψουν.

Βασανιστές της ΕΟΚΑ

Μαζί με άλλους 17 συναγωνιστές του συνελήφθηκε και κρατήθηκε στρατόπεδο αεροπόρων μεταξύ Πεντάγειας-Ξερού. Εκεί βασανίστηκε άγρια για 17 συνεχόμενες μέρες. Οι Βρετανοί τον χτυπούσαν με αλυσίδες πάνω στο στήθος, προκαλώντας ανεπανόρθωτες βλάβες στην καρδιά του.

Όταν αφέθηκε ελεύθερος τέθηκε υπό περιορισμό στο σπίτι του, ανήμπορος να περπατήσει μόνος του και να κάνει οποιαδήποτε δραστηριότητα. Η σύζυγός του και οι συναγωνιστές του προσπαθούσαν επανειλημμένα να τον φυγαδεύσουν στην Αγγλία για θεραπεία, κάτι όμως που φαινόταν αδύνατο.

Το 1958 ο σερ Χιου Φουτ αντικατέστησε τον Τζον Χάρτινγκ και σε μία πράξη πολιτικής σκοπιμότητας επέτρεψε και διευκόλυνε τη μεταφορά του Στέλιου Τριταίου στη Βρετανία για θεραπεία. Στις 17 Ιουνίου 1958, ο Στέλιος υποβλήθηκε σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς. Ωστόσο δεν άντεξε και δύο ώρες μετά την αφαίρεση του νεκρού τμήματος της καρδιάς ο αγωνιστής πέθανε.

Ο επικεφαλής γιατρός, Σκοτς, δήλωσε πως ο Στέλιος Τριταίος ήταν  ουσιαστικά νεκρός από τη στιγμή που δέχτηκε δυνατό κτύπημα στο στήθος διότι το κτύπημα αυτό είχε προκαλέσει νέκρωση ενός τμήματος της καρδιάς.

Ο Στέλιος ήταν ένας από τους 13 αγωνιστές που πέθαναν μετά από τα φρικτά βασανιστήρια των Βρετανών. Όμως πέθανε μακριά από την αγαπημένη του Κύπρο για την οποία έδωσε τη ζωή του με περηφάνια.

Κεντρική εικόνα: Public art of Cyprus