Αμείλικτη, αυστηρή, με ατσαλένια θέληση, αταλάντευτη. Αυτή ήταν η φήμη που ακολουθούσε την Ουρανία Κοκκίνου, την πρώτη γυναίκα που τόλμησε να εργαστεί ως Θεολόγος στα σχολεία της Κύπρου και να στήσει γύρω από το όνομά της ένα θρύλο.

Η Ουρανία Κοκκίνου, γεννημένη στις 28 Νοεμβρίου 1929 στη Λευκωσία, ήταν η Τρίτη κόρη του Μιχάλη Κόκκινου από τον Άγιο Ηλία Καρπασίας και της Παναγιώτας Έρωτα από τη Λεμεσό.

Ήταν πανέμορφη με μεγάλα μάτια «σαν ουρανούς», όπως έλεγαν οι γύρω της κάνοντας λογοπαίγνιο με το όνομά της. Ξεχώριζε σε όλα της και στο δημοτικό και γυμνάσιο του Παρθεναγωγείου Φανερωμένης, στα οποία φοίτησε, ξεχώριζε ιδιαίτερα στα αθλήματα, την πετόσφαιρα, το τρέξιμο και το ύψος ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που έπαιρνε μέρος στον χορευτικό όμιλο. Όμως το ταλέντο της δεν εξαντλείτο στα αθλήματα αλλά και στη λογοτεχνία. Έγραφε ποιήματα και ζωγράφιζε ενώ μελετούσε την ιστορία ενδελεχώς. Η Ουρανία, άριστη σε όλα της ήθελε να γίνει φιλόλογος.

Το “makeup” και η αποβολή

Η ομορφιά της Ουρανίας άρχισε να προκαλεί τους καθηγητές της. Κάποια στιγμή η καθηγήτρια γυμναστικής Κατίνα Μικελλίδου ξέσπασε στον διευθυντή Κωνσταντίνο Σπυριδάκι.

Φώναζε έξαλλη, επιμένοντας να επιβληθεί τιμωρία στη νεαρή.

Κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια μιας γιορτής, η Μικελλίδου κατήγγειλε την Ουρανία επειδή δεν φορούσε το κολάρο της σχολικής γιορτής. Καταγγελία ανυπόστατη, αφού κανένα κορίτσι εκείνη τη μέρα δεν φορούσε κολάρο –φορούσαν όλες την επίσημη στολή λόγω γιορτής. Παρόλα αυτά η γυμναστικός επέμενε. Η Ουρανία έπρεπε να φορέσει κολάρο, χωρίς λόγο και αιτία.

Κάποια στιγμή η αδελφή της Λούλα πήγε στο σπίτι εκνευρισμένη και έφερε το κολάρο στην Ουρανία. Η Μικελλίδου όμως και πάλι δεν ευχαριστήθηκε. Γύρισε στην Ουρανία και της είπε «Ε και επειδή φόρεσες κολάρο νομίζεις ότι κάτι άλλαξε;»

Η Λούλα αντέδρασε στην παρατήρηση της καθηγήτριας και ως απάντηση έλαβε πίσω ένα χαστούκι. Τότε αποβλήθηκαν και οι δύο.

Μετά από την οκταήμερη, καθηγητική δίκη και την αποβολή οι γονείς των δύο κοριτσιών της έγραψαν σε άλλα σχολεία. Η Ουρανία γράφτηκε στο Λανίτειο Λεμεσού και η Λούλα στη Σχολή Σαμουήλ. Η Φανερωμένη κατακλείστηκε από κύμα ντροπής. Η αποβολή της άριστης Ουρανίας ήταν ανήκουστη. Η καθηγήτρια Μικελλίδου απολογήθηκε και η Ουρανία παρέμεινε στη Φανερωμένη. Ωστόσο, τα όνειρά της τσακίστηκαν όταν στο απολυτήριό της ο βαθμός έγραφε Λίαν Καλώς και όχι Άριστα όπως ήθελε. Τους βαθμούς της είχε καταστρέψει το 5,5 που της είχε βάλει ο Σπυριδάκις στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών.

Το όνειρο της φιλολογίας πήγε περίπατο και η Ουρανία λαμβάνοντας υποτροφία για το Πανεπιστήμιο Αθηνών σπούδασε θεολογία, χωρίς να έχει ιδέα για το συγκεκριμένο πεδίο.

Στη Θεολογική των Αθηνών

Η Ουρανία, που δεν τα πήγαινε καλά με τον συντηρητισμό, διδάσκεται τα πάντα για έναν Θεό αδυσώπητο και σκληρό. Λίγο πριν αποφοιτήσει όμως συμφιλιώθηκε με τη θεολογία και επέστρεψε στην Κύπρο για να αλλάξει το στυγνό πρόσωπο του σχολείου.

Στην Κύπρο δίδαξε κάποιες ώρες στο Κολλέγιο Λοϊζίδη και στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Και εκείνη τη φορά, βρήκε μπροστά της τον πρώην διευθυντή της Σπυριδάκι ως συνάδελφό της.

ΟΧΕΝ και ΕΟΚΑ

Εκείνη τη χρονιά ζητήθηκε από την Ουρανία Κοκκίνου να αναλάβει την ΟΧΕΝ (Οργάνωση Χριστιανών Ελληνίδων Νεανίδων). Παράλληλα ίδρυσε την κατασκήνωση στον Άγιο Νικόλαο της Στέγης. Μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, η Ουρανία ανέλαβε το «όργωμα» των θρησκευτικών ομάδων κοριτσιών στο νησί.

Το 1954 μυήθηκε στην ΕΟΚΑ, ως μία από τις πρώτες γυναίκες που εντάχθηκαν στην οργάνωση. Πέρα από τις φλογερές ομιλίες της, έπαιρνε μέρος σε τροφοδοσίες και μεταφορές.

Κάποια στιγμή στο Μοναστήρι του Μαχαιρά συνάντησε τον Γρηγόρη Αυξεντίου. Ο Σταυραετός του Μαχαιρά της είπε «Εγώ δεν θα ζήσω αλλά θέλω ένα σπίτι για τη Βασιλού. Μου το υπόσχεσαι;»

Κάτι που προφανώς η Ουρανία Κοκκίνου υποσχέθηκε και κατάφερε να υλοποιήσει ο 1963 όταν κατάφερε μέσα από έρανο να συγκεντρώσει το ποσό των 4.000 λιρών.

Απεργία στις φυλακές

Η Ουρανία Κοκκίνου και οι αδελφές της, με το αγωνιστικό τους φρόνημα αποτέλεσαν στόχο των Βρετανών και φυλακίστηκαν. Η Ουρανία συνελήφθη τον Μάιο του 1956 όταν στη Λευκωσία εξερράγη μία βόμβα στην οδό Λήδρας.

Αν και αφέθηκαν ελεύθερες μαζί με τις αδελφές της, συνελήφθη εκ νέου στις 22 Μαίου την ώρα που παρέδιδε μάθημα κρυφά. Η Ουρανία ήταν η υπ’ αριθμόν 1, γυναίκα πολιτική κρατούμενος.

Στα κρατητήρια ξεκίνησε απεργία με ψωμί και νερό ενώ έξω τα κορίτσια που η ίδια είχε κατηχήσει αγωνίζονταν για την απελευθέρωσή της.

Σε μια συνομιλία της με τον κυβερνήτη Σερ Χιου Φουτ τον ρώτησε ξεκάθαρα «Αν εσένα η πατρίδα σου ήταν υπό κατοχή, τι θα έκανες;». Στις 23 Δεκεμβρίου 1957 αποφυλακίστηκε, μετά από 20 μήνες φυλάκισης.

Ακόμη και μετά την αποφυλάκισή της όμως η δράση της δεν τερματίστηκε. Ζητώντας άδεια από τον αρχηγό της ΕΟΚΑ, Γρίβα, συνέχισε να διδάσκει μυστικά κοντά στη Φανερωμένη.

Το 1962 βρέθηκε κοντά στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, τον οποίο υποστήριζε σθεναρά. Διορίστηκε μέλος του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου Διακοινοτικών Σχολείων και την επόμενη χρονιά ανέλαβε θρησκευτική εκπομπή στο ΡΙΚ ενώ ταυτόχρονα αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Αγών» ως «Φοίβη».

Το 1968 διορίστηκε ως διευθύντρια στο Παγκύπριο Θηλέων Κύκκου (το μετέπειτα Λύκειο Κύκκου Β’).

Κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος συλλαμβάνεται μαζί με την αδελφή της και αποφυλακίζονται κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής.

Το τελευταίο μάθημα

Το 1978 δημιουργεί την «Παγκύπρια Πορεία Αγάπης Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’», ιδρύει ταμείο υποτροφιών, εξασφαλίζει στέγη στο ίδρυμα και γράφει τα Άπαντα του Μακαρίου.

Στις 23 Δεκεμβρίου 1989 κλείνει η πόρτα της άοκνης διευθύντριας του Κύκκου Β’. Το 1992 διαγνώστηκε με καρκίνο και ένα χρόνο μετά, στις 13 Ιουλίου 1993, η Ουρανία γίνεται ένα με τους αγγέλους σε νοσοκομείο του Λονδίνου.

Πληροφορίες: Φιλελεύθερος