Οι τρίτες βουλευτικές εκλογές της Κύπρου, καθυστέρησαν ένα χρόνο λόγω των τραγικών γεγονότων της τουρκικής εισβολής. Αν και ήταν προγραμματισμένες για το 1974, διεξήχθησαν το 1976, ένα χρόνο πριν πεθάνει ο Αρχιεπίσκοπος και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Μακάριος Γ’.

Δικαίωμα ψήφου είχαν 273,000 Ελληνοκύπριοι, εκ των οποίων ψήφισαν 232,764 πολίτες στις εκλογές αυτές, ενώ σημειώθηκε αποχή της τάξεως του 14.7%.

Οι πρόσφυγες ψήφισαν για τις κατεχόμενες εκλογικές τους περιφέρειες στον τόπο της διαμονής τους στην προσφυγιά, πράγμα που επανελήφθη και στις εκλογές που ακολούθησαν.

Τις εκλογές διεκδίκησαν ο Δημοκρατικός Συναγερμός, το ΑΚΕΛ, η Δημοκρατική Παράταξη και αργότερα ΔΗΚΟ , η ΕΔΕΚ και 11 ανεξάρτητοι.

Παρόλο που ο Δημοκρατικός Συναγερμός πήρε 26% των ψήφων, εντούτοις δεν εξέλεξε ούτε ένα βουλευτή λόγω του ισχύοντος εκλογικού συστήματος, το οποίο υφίστατο πλειοψηφικό. Η αποχή μειώνεται σταδιακά από εκλογές σε εκλογές, παρόλα αυτά δεν παύει να υπάρχει κάνοντας αισθητή την παρουσία της.

Κύριο γνώρισμα της συγκεκριμένης αναμέτρησης φάνηκε να είναι το σχετικά ήπιο κλίμα που επικρατούσε. Πρόεδρος της Βουλής, με τις «ευλογίες» του Μακαρίου, εξελέγη ο Σπύρος Κυπριανού.

Η Δημοκρατική Παράταξη κατέλαβε 21 έδρες, το ΑΚΕΛ 9, η ΕΔΕΚ 4, ενώ οι Ανεξάρτητοι μια.

Το πραξικόπημα και η Τουρκική εισβολή απετέλεσαν λόγο ανατροπής των πολιτικών, οικονομικών κοινωνικών και κομματικών δεδομένων στην Κύπρο.

Εντούτοις, από το 1974 μέχρι το ‘76 όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στην προσπάθεια αντιμετώπισης της συνεχιζόμενης Τουρκικής απειλής. Αυτή την περίοδο όλα είχαν σταματήσει, ο Μακάριος προσπαθούσε να μην διακινδυνεύσει την εσωτερική ισορροπία διότι ήδη τα πράγματα ήταν τεταμένα, ενώ η κομματική ζωή, δικαιολογημένα, «παγοποιήθηκε».