Ήταν 1η Αυγούστου 1958 και ο αγώνας της ΕΟΚΑ βρισκόταν ακόμη σε δράση. Δύο αγωνιστές από τη Λύση, ο Χριστοφής Παναγίδης με το συναγωνιστή του Γεώργιο Χατζηιωνά και άλλα μέλη της ομάδας τους συνόδευσαν τον καταζητούμενο αδελφό του Γιάγκο Παναγίδη ια να συνενωθεί με τους υπόλοιπους αντάρτες και άλλους αγωνιστές της Λύσης και να λάβει μέρος σε επίθεση εναντίον των Άγγλων. Μία επίθεση πετυχημένη στην οποία βλήθηκαν τρία στρατιωτικά αυτοκίνητα, πλήρη στρατιωτών, με αυτόματα, κυνηγετικά όπλα και χειροβομβίδες, ενώ σκοτώθηκαν δυο Άγγλοι στρατιώτες και πολλοί τραυματίστηκαν.

Προφανώς, η επιτυχημένη ενέδρα της ΕΟΚΑ δεν ευχαρίστησε τους αποικιοκράτες, οι οποίοι την επόμενη μέρα έστησαν τα αντίποινά τους, θέτοντας το χωριό σε κατ’ οίκον περιορισμό, για να μπορούν να κάνουν εξονυχιστικές έρευνες. Εκείνη τη στιγμή, οι τρεις αγωνιστές  Χριστοφής Παναγίδης, Γεώργιος Χατζηιωνά και Αναστάσης Σουρουλλάς, διέσπασαν τον κλοιό του χωριού, για να αποφύγουν τη σύλληψη και κατευθύνθηκαν προς το χωριό Τρεμετουσιά. Όμως το ελικόπτερο των Βρετανών που ενίσχυε τις έρευνες τους εντόπισε.

Η μαρτυρία του βοσκού

Στο χωράφι που εντοπίστηκαν οι τρεις αγωνιστές βρισκόταν παράμερα, οποίος μαρτύρησε όλη τη βασανιστική σκηνή που ακολούθησε. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Τούρκος λοχίας του αστυνομικού σταθμού Αθηαίνου, επικεφαλής Επικουρικών, κατέφθασε μαζί με Τούρκους από το χωριό Άρσος, τους έστησαν ενέδρα και τους σκότωσαν.

Από τη νεκροψία που έγινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας διαπιστώθηκε ότι οι τρεις νέοι κτυπήθηκαν στο κεφάλι με σφαίρες αυτομάτων όπλων και με λόγχη στην κοιλιά και σε άλλα μέρη του σώματος.

Οι αγωνιστές

Ο Παναγίδης Χριστοφή γεννήθηκε στην κωμόπολη Λύση, της επαρχίας Αμμοχώστου, το 1939. Αφού αποφοίτησε από το Δημοτικό Σχολείο Λύσης, άρχισε να εργάζεται ως ελαιοχρωματιστής και γεωργός. Η συμβολή του ιδίου και της οικογένειάς του υπήρξε καθοριστική για τον αγώνα της ΕΟΚΑ. Στο σπίτι της αδελφής του φιλοξενήθηκε μεγάλος αριθμός ανταρτών. Ο ίδιος πρόσφερε ποικίλες υπηρεσίες, όπως ήταν η εκτύπωση και διανομή φυλλαδίων, η τροφοδοσία των ανταρτών της περιοχής και η ετοιμασία θέσεων για επιθέσεις εναντίον των Άγγλων.

Ο συγχωριανός του, Αναστάσης Σουρουλλάς γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1932. Η ένταξή του στον αγώνα της ΕΟΚΑ μεγιστοποιήθηκε το 1956, όταν ο μικρότερος αδελφός του Δήμος βγήκε αντάρτης στα βουνά και τότε ο Τάσος, όπως τον φώναζαν οι δικοί του, ανέλαβε την τροφοδοσία των ανταρτών. Μετά τις 10 Φεβρουαρίου 1957, όταν ο αδελφός του συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο μαζί με τους συντρόφους του, σε μια μετακίνησή τους, κατά την οποία έπεσε ο ήρωας Πάτροκλος Κόκκινος, ο Τάσος δραστηριοποιήθηκε ακόμα περισσότερο, αναλαμβάνοντας ευθύνες και στις ομάδες πολιτοφυλακής που οργάνωσε η ΕΟΚΑ.

Τέλος, ο Γεώργιος Χατζηιωνάς γεννήθηκε στη Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 26 Οκτωβρίου 1938. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο Λύσης και εργαζόταν ως κτίστης. Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ το Μάρτη του 1956 και ασχολήθηκε με την εκτύπωση και διανομή φυλλαδίων, την τροφοδοσία και απόκρυψη ανταρτών, τη διακίνηση της αλληλογραφίας, την επιλογή τοποθεσιών και την προετοιμασία του χώρου για επιθέσεις εναντίον άγγλων στρατιωτών.