Ήταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 15ης Οκτωβρίου 1995 όταν τρεις σφαίρες στην Πλατεία Ηρώων στη Λεμεσό, άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου για ένα αιματηρό χρονικό. Τη στιγμή που ο Ονησίφορος Χαραλάμπους Φορής έπεφτε νεκρός, ξεκίνησε ένας νέος κύκλος αίματος που στόχο είχε το ξεκλήρισμα της φατριάς των Αεροπόρων. Οι μαφιόζικες δολοφονίες της Λεμεσού της δεκαετίας του ’90 έκλειναν έναν κύκλο αιματηρής βεντέτας που ξεκίνησε το 1950.

 

Εκείνο το βράδυ στην πλατεία της Λεμεσού, η αστυνομική περίπολος δεν εντόπισε τίποτα μεμπτό. Πέρασαν μπροστά από τη λέσχη του Φορή, έκαναν ένα κύκλο της περιοχής και την εγκατέλειψαν «αν’ έννοιας». Λίγη ώρα μετά ο Φορής έβγαινε από ένα «καφενείο» συνοδευόμενος από φίλους και συγγενείς.

Συνηθισμένος στην καχυποψία της νύχτας στάθηκε για ένα λεπτό και με τα μάτια του χτένισε την περιοχή. Όμως δεν πρόλαβε να αντιληφθεί το καλοστημένο καρτέρι που του είχαν στήσει οι δολοφόνοι του.

Ο εκπαιδευμένος, σύμφωνα με το πόρισμα της αστυνομίας, εκτελεστής τον γάζωσε μπροστά στα έντρομα μάτια των φίλων και συγγενών του, οι οποίοι προσπάθησαν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν τον Φορή στη ζωή.

Μάταια όμως. Ο επιχειρηματίας της νύχτας ήταν ακάθεκτος:

«Όχι στο νοσοκομείο… Δεν αναπνέω».

Λίγη ώρα μετά, ο 50χρονος ξεψυχούσε στο Νοσοκομείο Λεμεσού.

Το πρώτο αυτό θανάσιμο πλήγμα εναντίον της οικογένειας Αεροπόρων άνοιξε έναν κύκλο δολοφονιών που στόχο είχε το ξεκαθάρισμα της κυπριακής cosa nostra. Κυριολεκτικά, η δεκαετία του ’90 υπήρξε η πιο αιματηρή της κυπριακής ιστορίας σε ό,τι αφορά το οργανωμένο έγκλημα και τις δολοφονίες.

Μέσα σε τρία χρόνια, τρεις δολοφονίες ξεκλήρισαν την οικογένεια Αεροπόρων. Δεν ήταν όμως η πρώτη φορά που η οικογένεια βαφόταν με αίμα, αφού ο πατέρας του Φορή, Χαράλαμπος Κολοσσιάτης, ήταν γνωστός στη δεκαετία του ’50 για την εγκληματική φατριά που είχε οργανώσει και το οργανωμένο έγκλημα που μαζί με το αντίπαλο δέος, τους Ζαχαρίες, αποτελούσαν τον τρόμο και τον φόβο της δεκαετίας. Μάλιστα, ο Κολοσσιάτης δολοφονήθηκε το 1953 από τη συμμορία του Ζαχαρία.

Και καθώς καμία δολοφονία δεν παρέμενε ατιμώρητη, η δολοφονία του Κολοσσιάτη άνοιξε έναν κύκλο αίματος που έληξε το 1998 με τις άλλες δύο δολοφονίες των Αεροπόρων, Άντρου και Χαμπή.

Ο Άντρος Αεροπόρος, γαμπρός του Φορή, δολοφονήθηκε στις 31 Ιουλίου 1998 ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο του. Για την υπόθεση δεν κατηγορήθηκε ούτε καταδικάστηκε ποτέ κανένας.

Ο μικρότερός του αδελφός, Χαμπής, δολοφονήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1998, μέρα μεσημέρι ενώ βρισκόταν σε κεντρικό δρόμο της Λεμεσού. Ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητό του στο δρόμο Υψωνα – Λεμεσού, τόσο ο ίδιος όσο και ο εξάδελφος του που ήταν συνοδηγός, αντιλήφθηκαν ότι σε αυτοκίνητο ενοικιάσεως που τους ακολουθούσε επέβαιναν κουκουλοφόροι οι οποίοι κρατούσαν όπλα. Το ύποπτο αυτοκίνητο πλεύρισε το αυτοκίνητο του Χαμπή και ο ίδιος σε μια ύστατη προσπάθεια διάσωσής τους, ενήργησε αστραπιαία προκαλώντας δυστύχημα με τους εκτελεστές του, ωστόσο βγαίνοντας από το αυτοκίνητο για να γλιτώσει έπεσε νεκρός από τις σφαίρες των αυτόματων όπλων που τον άφησαν νεκρό. Ο ξάδελφος του κατάφερε να διαφύγει τρέχοντας. Για την υπόθεση συνελήφθησαν και βρέθηκαν ένοχοι οι αστυνομικοί Χρίστος Συμιανός και Σάββας Σάββα άλλως Κινέζος, καθώς επίσης και ο Προκόπης Προκοπίου.

Οι δύο πρώην εργαζόμενοι της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου, Συμιανός και Κινέζος αφέθηκαν ελεύθεροι το 2013 και οι φάκελοι των δολοφονιών παραμένουν σκονισμένοι στο ράφι των ανεξιχνίαστων εγκλημάτων.