Ο Μακάριος διαισθανόμενος τον θάνατό του, παρήγγειλε τον τάφο του στο Θρονί τη μέρα των γενεθλίων του

«Φοβάμαι πως αυτή η καρδιά πολύ σύντομα θα σταματήσει να χτυπά».
Οι άγιοι Συνοδικοί έμειναν εμβρόντητοι στη δήλωση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’.
Η αίθουσα πάγωσε και κανείς δεν μιλούσε.
Ο Εθνάρχης της Κύπρου τους κοίταξε και με χαμόγελο συνέχισε «Δεν είναι ανάγκη να ανησυχείτε. Μπορεί να σταματήσει να κτυπά η δική μου καρδιά αλλά η καρδιά της Κύπρου δεν μπορεί ποτέ να σταματήσει».
Τα λόγια αυτά του Αρχιεπισκόπου και Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Μακαρίου Γ΄, ακούστηκαν στην τελευταία Ιερά Σύνοδο που πραγματοποιήθηκε υπό την προεδρία του, τον Ιούλιο του ’77.
Πράγματι, ένα μήνα μετά, ο Μακάριος απεβίωσε προδομένος από την καρδιά του.

«Εκεί θέλω τον τάφο μου»

Ο τάφος έχει 2.40 μ., πλάτος 1 μ. και βάθος 1.80 μ. και βρίσκεται στο κέντρο ενός μνημείου που μοιάζει με μικρό ναό. Απέχει ενάμιση μίλι από το Μοναστήρι. Αποτελείται από τέσσερις καμάρες κι ένα μεγάλο θόλο κάτω από τον οποίο ανοίχτηκε ο τάφος. Μπαίνοντας στον τάφο, κατεβαίνεις τέσσερα σκαλιά και βρίσκεσαι μπροστά σε μια μεγάλη αίθουσα με είσοδο στα δυτικά κι έξοδο στα ανατολικά.

Στις 13 Αυγούστου 1975, κι ενώ ο Μακάριος έκλεινε τα 62 του χρόνια, αποφάσισε να κατασκευάσει τον τάφο του στο «Θρονί» του Κύκκου. Στις 06:30 το πρωί, πήρε προσωπικά τηλέφωνο τον αρχιτέκτονα Ανδρέα Φιλίππου, ο οποίος αφηγείται «Θυμάμαι χαρακτηριστικά τα λόγια του. Με κοίταξε χαμογελώντας και είπε “Ανδρέα θα σε ξαφνιάσει ο λόγος που σε έφερα εδώ. Είναι κάτι προσωπικό μου. Κάτι που το σκέφτηκα τη νύχτα. Πρόκειται για την τελευταία μου κατοικία, τον τάφο μου”. Τα έχασα και τον κοίταζα άφωνος. Ωστόσο, συνέχισε “Γιατί τα ‘χασες μωρέ Ανδρέα; Είναι κακό πράγμα; Θα ήθελα μεθαύριο να ‘ρθεις μαζί μου στο μοναστήρι του Κύκκου. Θα περπατήσουμε λίγο, κι εκεί θα σου δείξω και θα σου πω τι θα κάμεις με τον τάφο μου”».

«Απ’ εδώ, βλέπεις όλη την Κύπρο»

Στις 15 Αυγούστου, μετά τη Θεία Λειτουργία οι δύο άντρες άρχισαν να περπατάνε προς το δάσος του Κύκκου.
Φτάνοντας στο Θρονί, πάνω σ’ ένα ύψωμα, ο Αρχιεπίσκοπος έδειξε κι είπε
«Εδώ Αντρέα θα αναλάβεις να κτίσεις τον τάφο μου. Δεν είναι καλό μέρος; Κοίταξε απ’ εδώ βλέπεις και την Παναγιά. Να, βλέπεις κάπου εκεί είναι η μάντρα μας. Αλλά το πιο σπουδαίο είναι πως απ’ εδώ βλέπεις όλη την Κύπρο. Και είναι ωραίο νησί».
Συνεχίζοντας τη συζήτηση με τον αρχιτέκτονα, ο Μακάριος ζήτησε έναν τάφο απλό τονίζοντας μία λεπτομέρεια: ήθελε είσοδο από τη Δύση και φωτισμό από την Ανατολή.
Σύμφωνα με τις οδηγίες του, στις οποίες ήταν λεπτομερέστατος, θα έσκαβαν μία σπηλιά στο ύψωμα και μόλις τελείωνε θα τον σκέπαζαν με πέτρες.

Το «Θρονί» της Παναγίας

Η περιοχή στην οποία ο Αρχιεπίσκοπος επέλεξε να κτίσει τον τάφο του, έχει απέραντη θέα.
Από εκεί φαίνεται στα δυτικά το χωριό του Μακαρίου, Παναγιά της Πάφου, στα ανατολικά το Μιλικούρι, ο Πρόδομος και η Λεμύθου, στα βόρεια ο Κάμπος και η Τσακκίστρα και στα νότια ο Άγιος Νικόλαος και Άγιος Ιωάννης.
Σύμφωνα με τον Ηγούμενο του Μοναστηριού, Χρυσόστομο, η τοποθεσία πήρε το όνομα από έναν ξύλινο θρόνο που βρισκόταν εκεί τοποθετημένος και σε περιόδους ανομβρίας μετέφεραν την εικόνα της Παναγίας, παρακαλώντας τη να φέρει βροχές.

Πληροφορίες: Περιοδικό «Εικόνες»