Σήμερα μιλάμε για διαχωρισμό και το μυαλό μας τρέχει στην Πράσινη Γραμμή. Τη γραμμή που χάραξε με πράσινο μαρκαδόρο στον χάρτη της Κύπρου ο βρετανός υποστράτηγος Πίτερ Γιανγκ, όταν κλήθηκε να οριοθετήσει τη διαχωριστική γραμμή που θα βοηθούσε στο να παύσουν οι εχθροπραξίες μεταξύ Ελληνοκυπρίων-Τουρκοκυπρίων. Έκτοτε και με λίγες αλλαγές, η γραμμή που χαράκτηκε δήθεν προσωρινά, παρέμεινε στο ίδιο σημείο με ελάχιστες προσθαφαιρέσεις έως και το 1974, χωρίζοντας το ελεύθερο από το κατεχόμενο κομμάτι. Πλέον είναι γνωστή και ως «Γραμμή Αττίλα».

Αυτή ωστόσο, δεν ήταν η πρώτη «Γραμμή» που οριοθετήθηκε για να διαχωρίσει τους Έλληνες από τους Τούρκους της Κύπρου.

Τον Μάιο του 1956 ένας αριθμός Τούρκων αστυνομικών εκτελέστηκε από μέλη της ΕΟΚΑ, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν συγκρούσεις μεταξύ Ελλήνων-Τούρκων. Για αυτό τον λόγο ο Μάρτιν Κλήμενς, ο οποίους υπηρετούσε στην Κύπρο ως Επαρχιακός Επίτροπος Λευκωσίας, αποφάσισε να τοποθετηθεί συρματόπλεγμα που θα χώριζε τις δύο περιοχές.

Ο Μάρτιν Κλήμενς που πρότεινε την τοποθέτηση συρματοπλεγμάτων στη Λευκωσία

Συγκεκριμένα, στις 29 Μαίου συναντήθηκε με τους «εκπροσώπους» των δύο κοινοτήτων (που τότε δεν ονομάζονταν κοινότητες) και αποφασίστηκε πως για να παύσει η σύγκρουση μεταξύ τους έπρεπε να δημιουργηθεί ένα φράγμα ύψους 6 ποδιών μεταξύ της ελληνικής και της τουρκικής συνοικίας.

«Οι μηχανικοί του Στέμματος θα κατασκευάσουν τον φράχτη συρματοπλέγματος που θα εκτείνεται από την Πύλη της Πάφου στην Πύλη της Αμμοχώστου. Οι ένοπλες αποστολές θα ελέγχουν πέντε σημεία πρόσβασης, επιτρέποντας έτσι στους πολίτες που τηρούν το νόμο, να ασχολούνται με τις καθημερινές τους υποθέσεις».

Συμπληρώνοντας ανέφερε, πως οι Τουρκοκύπριοι έπρεπε να καταβάλλουν αποζημιώσεις στους Ελληνοκύπριους αφού με την πρόκληση επεισοδίων προκάλεσαν ανυπολόγιστες ζημιές στην ελληνική συνοικία.

Πράγματι στις 30 Μαΐου 1956, βρετανοί στρατιώτες τοποθέτησαν συρματοπλέγματα κατά μήκος ενός δρόμου στην καρδιά της Λευκωσίας, που χώριζε στην ουσία τον βόρειο τομέα που κατοικείτο από Τούρκους από τον ελληνικό νότιο τομέα, με σκοπό να εμποδιστούν οι μεταξύ τους συγκρούσεις που είχαν προκύψει από τη βρετανική πολιτική του διαίρει και βασίλευε.

Η Γραμμή Κλήμενς, αφαιρέθηκε στο τέλος του αγώνα της ΕΟΚΑ, όμως επανεμφανίστηκε σε μόνιμη μορφή με οχυρωματικά έργα από μπετόν, γνωστή με το όνομα Πράσινη Γραμμή.