Δυο χρόνια μετά την επίσημη ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και έναν χρόνο πριν από το ξέσπασμα των δικοινοτικών ταραχών, τα πρώτα σύννεφα στην πολιτική σκηνή είχαν κάνει την εμφάνισή τους. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σκεφτόταν ήδη κάποιες τροποποιήσεις στο Σύνταγμα με αποτέλεσμα οι συνομιλίες του με τον Αντιπρόεδρο Φαζίλ Κιουτσούκ να οδηγούν σε αδιέξοδο.

Όμως, παρά την πολιτική κρίση, η ζωή στην Κύπρο κυλούσε ομαλά χωρίς πολλές εντάσεις. Οι κοινές εκδηλώσεις μπορεί να μην ήταν καθημερινό φαινόμενο, αλλά στις 10 Οκτωβρίου 1962 οι πολίτες της Κύπρου, Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Αρμένιοι, Μαρωνίτες και Λατίνοι, είχαν έναν κοινό λόγο για να βγουν στους δρόμους πανηγυρικά: η παραμυθένια επίσκεψη της Πριγκίπισσας Ειρήνης της Ελλάδας, η οποία ήρθε στο νησί κατόπιν πρόσκλησης του Προέδρου Μακαρίου και περιόδευσε για μία εβδομάδα.

Η υποδοχή που της επιφύλαξαν ήταν φαντασμαγορική. Σημαιοστολισμένα κτήρια, μαθητικές ορχήστρες και δρόμοι στρωμένοι με μυρσίνη. Νεαρές μαθήτριες έραιναν την αυτοκινητοπομπή που τη μετέφερε με ροδοπέταλα. Στην πλατεία Μεταξά, πλήθος κόσμου είχε συρρεύσει για να δει από κοντά για λίγα λεπτά την «παραμυθένια πριγκιποπούλα». Τα καταστήματα έκλεισαν για την περίσταση και περίπου 50.000 Κύπριοι «στριμώχτηκαν υπομονετικά» για να τη θαυμάσουν.

Ανάμεσα στα σχολεία που επισκέφθηκε ήταν και το Γυμνάσιο Αγίου Γεωργίου στη Λάρνακα. Σε σύντομο χαιρετισμό προς τους καθηγητές και μαθητές, η 20χρόνη τότε πριγκίπισσα ανέφερε μεταξύ άλλων: «Όταν ο Μακαριώτατος με προσεκάλεσεν εις την Κύπρον, εξέφρασα την ιδιαιτέραν επιθυμίαν μου να επισκεφθώ όσον το δυνατόν περισσότερα σχολεία, είμαι δε πολύ ευτυχής, που σήμερον επισκέπτομαι και το ιδικόν σας»

«Θεία θεία»

Μεταξύ άλλων, η λαοφιλής πριγκίπισσα επισκέφτηκε σχολεία, ιδρύματα, ορφανοτροφεία και όλες τις πόλεις αλλά και χωριά. Φτάνοντας στο Ίδρυμα του Ερυθρού Σταυρού στην Κερύνεια, ένα τετράχρονο αγόρι που τη φώναξε «θεία» την έκανε να κοντοσταθεί και να δώσει περισσότερη σημασία. Ήταν ο Γρηγόρης από την Κυπερούντα, που ένα χρόνο πριν παραμορφώθηκε όταν μια χύτρα με καυτό νερό έπεσε στο πρόσωπό του την ώρα που έπαιζε. Το ενδιαφέρον της για τον τετράχρονο ώθησε την έναρξη εράνου και υποσχέθηκε η ίδια πως θα ζητούσε από πλαστικούς χειρουργούς να βοηθήσουν το παιδί.

Η πριγκίπισσα παρέμεινε στο νησί έξι μέρες. Αν και το γεγονός συνέτεινε περισσότερο προς την τόνωση του ελληνικού εθνικού αισθήματος, οι τουρκοκύπριοι πολίτες του νησιού δεν παρέλειψαν να βγουν στους δρόμους εξίσου και κυματίζοντας τουρκικές σημαίες να υποδεχτούν την πριγκίπισσα. Ήταν από τις μετρημένες κοινές εκδηλώσεις που ζούσαν οι κάτοικοι του νησιού έως το ξέσπασμα των δικοινοτικών ταραχών και του διαχωρισμού των κοινοτήτων, τον Δεκέμβριο του 1963.

Η πριγκίπισσα Ειρήνη, τριτότοκη κόρη του Βασιλέως Παύλου και της Βασίλισσας Φρειδερίκης των Ελλήνων γεννήθηκε το 1942 στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής και όπως εξομολογείται η ίδια έζησε μια ζωή γεμάτη.

Ενηλικιώθηκε ως μέλος της βασιλικής οικογενείας στην Ελλάδα, διέφυγε στη Ρώμη, έζησε για μία δεκαετία στην Ινδία και σήμερα διαμένει στο ανάκτορο της Θαρθουέλα στην Ισπανία. Δεν παντρεύτηκε και δεν τεκνοποίησε ποτέ, παρ’ ότι μία από τις ωραιότερες υποψήφιες νύφες της εποχής της.

Σε κάθε περίπτωση δεν είναι μια συνηθισμένη γυναίκα: είτε αυτό πηγάζει από τις χρόνιες πνευματικές της αναζητήσεις είτε από τον αυθορμητισμό της, η Ειρήνη τσαλακώνει τους τίτλους της:

 «Το να ανήκεις σε βασιλική οικογένεια δεν σημαίνει ότι είσαι ψηλότερα ή χαμηλότερα από κανέναν, είναι ένα επάγγελμα, όπως είναι του μουσικού ή του γιατρού, είναι η δουλειά μας. Ανήκω σε μια οικογένεια βασιλέων, όπως κάποιος μπορεί να ανήκει σε μια οικογένεια μουσικών. Εγώ είμαι πριγκίπισσα, αυτό όμως δεν με εμποδίζει να καθαρίσω ένα μπάνιο…»