Στις 15 Ιουνίου 1974, τέσσερα μέλη του Ενιαίου Κόμματος, οι Ανδρέας Μαραγκός, Μάριος Κωνσταντίνου, Πανίκος Ανδρέου και Στέλιος Στυλιανού, επέστρεφαν στην Έγκωμη Αμμοχώστου, μετά από κομματική αποστολή στο Λευκόνοικο.

Πλησιάζοντας προς το χωριό, ο οδηγός Ανδρέας, είδε ένα αυτοκίνητο σταθμευμένο στον δρόμο. Υποψιασμένος για το τι μπορεί να συνέβαινε, ζήτησε από τους συνεπιβάτες του να κατέβουν από το αμάξι και σιγά σιγά πλησίασε το σταθμευμένο αμάξι, τα νούμερα του οποίου ήταν καλυμμένα.

«Χρειάζεστε κάποια βοήθεια;», ρώτησε με θάρρος τον οδηγό, όμως αντί απάντησης έλαβε πίσω δύο ριπές από όπλο τύπου στεν. Ο θάνατός του ήταν ακαριαίος. Οι δύο άντρες μπήκαν γρήγορα πίσω στο αμάξι της και χάθηκαν μέσα στη νύχτα. Οι τρεις συνεπιβάτες του δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν.

Ο Ανδρέας Μαραγκού δεν ήταν ένα τυχαίο θύμα. Γνωστός για τις δημοκρατικές του αντιλήψεις και δραστήριο μέλος του Ενιαίου Κόμματος, ο Ανδρέας δραστηριοποιήθηκε εναντίον της παράνομης δράσης της ΕΟΚΑ Β’, ήδη από το ξεκίνημά της. Συγκεκριμένα, πρωτοστατούσε στην αντιμετώπιση και την ανάσχεση των δράσεων της ΕΟΚΑ Β’, στις περιοχές Έγκωμης, Αποστόλου Βαρνάβα, Αγίου Σεργίου, Λευκόνοικου και Τρικώμου στην Αμμόχωστο.

Γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1943, στην Έγκωμη Αμμοχώστου από φτωχή οικογένεια, τελειώνοντας το εξατάξιο Γυμνάσιο Αμμοχώστου με «άριστα», διορίστηκε στη Δημόσια Υπηρεσία στα Τμήματα Δημοσίων Έργων, Τελωνείου και αργότερα στο Υπουργείο Εργασίας. Ο Ανδρέας, πρόθυμος να βοηθά τους συμπολίτες του, είχε στήσει γραφείο εξυπηρέτησης στο σπίτι του όπου τακτοποιούσε τις κοινωνικές ασφαλίσεις και εκκρεμότητες των φτωχών κατοίκων της περιοχής του, εντελώς αφιλοκερδώς.

Ο Ανδρέας Μαραγκός ήταν εντέκατο θύμα της ΕΟΚΑ Β’, ένα μόλις μήνα πριν το πραξικόπημα της Χούντας.