Η μεσογειακή διατροφή που χαρακτήριζε Κύπρο και Ελλάδα ήδη από την αρχαιότητα βασίστηκε κατά πολύ στο κλίμα, τις εμπορικές ανταλλαγές και τις οικονομικές συνθήκες από περίοδο σε περίοδο. Οι Κύπριοι, λαός γεωργικός, είχαν δημιουργήσει ένα τραπέζι από το οποίο δεν έλειπαν το ελαιόλαδο, τα λαχανικά, τα φρούτα, τα όσπρια, τα δημητριακά και τα καρυκεύματα.

Από τη Νεολιθική εποχή και μετά οι κάτοικοι έγιναν κτηνοτρόφοι και εγκατέλειψαν τη νομαδική ζωή. Τότε άρχισαν να συμπληρώνουν τα γεύματά τους με γάλα και κρέας, όχι όμως σε τόσο συχνή βάση. Από το τραπέζι δεν έλειπε ποτέ το ψωμί, το οποίο συνοδευόταν από το «όψον». Το όψον ήταν συνοδευτικό συνήθως με τυρί, αυγά, παστά ή φρέσκα ψάρια και πιο σπάνια κρέας. Κι επειδή συνήθως ως όψον χρησιμοποιείτο το ψάρι, από εκεί επικράτησε και η ονομασία «ψάρι» για τη λέξη ιχθύς! (ὄψον -> ὀψάριον -> ψάρι)

Ο σίτινος άρτος, αποτελούσε τη λαϊκή τροφή αφού ήταν σχετικά φτηνός ενώ υπήρχε και ο φάκινος άρτος που ζυμωνόταν από το ζωμό της φακής. Παρόμοια ψωμιά ζυμώνονται έως σήμερα στην περιοχή Ομόδους, γνωστά ως «αρκατένα», που έχουν ως βάση τον ζωμό των ρεβυθιών.

Image result for διατροφη αρχαιοτητα

Τα φρούτα

Λαός γεωργικός οι Κύπριοι διατηρούσαν αδυναμία και στα φρούτα. Οι καρποί της κυπριακής γης προσφέρονταν απλόχερα στους κατοίκους του νησιού και αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της διατροφικής τους καθημερινότητας. Οι Κύπριοι χρησιμοποιούσαν πολύ τα φρούτα και τους ξηρούς καρπούς στη διατροφή. «Αππίθκια» (αχλάδια) και «βαβάτσινοι» (μούρα) αποτελούσαν συνηθισμένες επιλογές για τη διατροφή των Κύπριων. Δεν έλειπαν τα δαμάσκηνα, τα μήλα, τα ρόδια το κυδώνι και εννοείται το σταφύλι το οποίο αποτελούσε έναν από τους βασικότερους καρπούς της κυπριακής κουζίνας, αφού από αυτό παραγόταν και το κρασί.

Όπως συμπληρώνει ο Δημήτρης Λοϊζίδης, δημιουργός του The Fruit Boutique «Τα φρούτα ανέκαθεν ήταν μέρος της κυπριακής διατροφής και είναι άμεσα συνδεδεμένα με την καθημερινότητά μας. Απλώς, τα τελευταία χρόνια κάπως ξεχάστηκαν και αναπληρώθηκαν από τα βιομηχανοποιημένα σνακ. Εγώ θυμάμαι παλαιότερα συνηθίζαμε να κερνάμε τους καλεσμένους μας φρούτα, ενώ πάντοτε η φρουτιέρα βρισκόταν σε περίοπτη θέση σ’ ένα σπίτι, γεμάτη από ποικιλία φρούτων. Παράλληλα, οι περισσότερες νοικοκυρές ήξεραν να συντηρούν τα φρούτα, φτιάχνοντας γλυκά του κουταλιού, με καθεμία να αναπτύσσει τις δικές της μεθόδους».

Image result for διατροφη αρχαιοτητα

Το κρέας

Το κυνήγι δεν ήταν πάντα αποτελεσματικό και το κρέας δεν μπορούσε να είναι συχνή τροφή. Έτσι οι προϊστορικοί Κύπριοι ανακάλυψαν διάφορους τρόπους για να το συντηρούν ώστε τίποτα να μην πηγαίνει τίποτα χαμένο. Πέρα από το ψήσιμο του κρέατος, ότι περίσσευε το έκαναν παστό για να συντηρηθεί. Το κρέας τρωγόταν βραστό, αλίπαστον, καπνιστό ή αποξηραμένο. Επίσης έτρωγαν εγκέφαλο, μυελό, πόδια και οπίσθια. Επιπλέον, μία από τις «λιχουδιές» του γεύματος ήταν η γουρουνίσια μήτρα, η οποία έπρεπε να είναι καλοβρασμένη αλλά όχι πολύ.

Το κρασί

Ήδη από τα πανάρχαια χρόνια, το κυπριακό κρασί αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αγαθά του νησιού τόσο ως συνοδευτικό στο τραπέζι όσο και για την ανάπτυξη της οικονομίας. Το κυπριακό κρασί, γνωστό σε όλη την Ανατολή, άλλοτε χαρακτηριζόταν ως «Κυπρίων νάμα» άλλοτε ως λεπτότατον, «οίνος άκρατος» και «φοινίκιος». Ο γεωγράφος Στράβων αποκαλεί την Κύπρο «εύοινον». Μάλιστα, στα ψηφιδωτά της Πάφου στον περίφημο «Οίκο του Διονύσου», αναγράφεται η πρόταση «Οι πρώτοι οίνον πιόντες», που παραπέμπει στην κατανάλωση κρασιού ιδίως κατά τις λατρευτικές τελετές προς τον θεό Διόνυσο.

Τα επιδόρπια

Στο δράμα Πύλαι, αναφέρονται τα ευρθροκίτρινα ηδονικά τραγήματα. Πρόκειται για τα κάθε λογής επιδόρπια που σερβίρονταν μετά το γεύμα. Τις περισσότερες φορές τα τραγήματα ήταν πεφρυγμένοι καρποί όπως σύκα, ρεβίθια και κουκιά ή σταφίδες, αμύγδαλα και φρούτα.

Το άριστον γεύμα

Το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας, ήταν του μεσημεριού. Καθώς οι διατροφικές συνήθειες δεν ήταν οι ίδιες με τις σημερινές όπως επίσης ούτε το ωράριο των ανθρώπων, οι περισσότεροι από αυτούς μπορεί να έτρωγαν μόνο μία φορά την ημέρα. Για αυτό το μεσημεριανό γεύμα, ονομάστηκε «άριστον». Πολλές φορές, οι εργάτες, οι στρατιώτες και οι ταξιδιώτες που έτρωγαν εκτός οικίας, έτρωγαν στα «εργατικά δείπνα», των οποίων τα έξοδα κάλυπτε η πολιτεία.

Σήμερα, οι διατροφικές μας συνήθειες έχουν αλλάξει αρκετά. Αν και οι επιλογές στα τρόφιμα παραμένουν οι ίδιες, από το ψωμί έως τα φρούτα και από το κρέας έως τα ψάρια, η μεσογειακή μας διατροφή διατηρεί πολλά από τα χαρακτηριστικά του παρελθόντος. Παρόλα αυτά, οι διατροφικές μας συνήθειες έχουν αλλάξει άρδην, καθώς η κατανάλωση κρέατος είναι πλέον πιο συστηματική ενώ η κατανάλωση φρούτων ελαχιστοποιείται, παρόλο που ζούμε σε έναν τόπο ευλογημένο με εύγευστα φρούτα και λαχανικά. Οι γρήγοροι ρυθμοί και οι ατελείωτες ώρες εργασίας δυσχεραίνουν τη διατήρηση ενός υγειούς διατροφικού προγράμματος.

Ωστόσο, υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να εισάγουμε και πάλι τα φρούτα στη ζωή και στο εργασιακό μας περιβάλλον. Μια υγιεινή, εναλλακτική λύση, που παρέχεται στους χώρους εργασίας είναι τα καλάθια φρούτων, μέσω των οποίων οι εργαζόμενοι παίρνουν τις απαιτούμενες βιταμίνες και έχουν περισσότερη ενέργεια. Πού θα το βρείτε; Στο The Fruit Boutique το οποίο σας παρέχει τη δυνατότητα να παραγγείλετε στον εργασικό σας χώρο ή ακόμη και στο σπίτι σας, ένα καλάθι με τα καλύτερα επιλεγμένα φρούτα της κυπριακής αγοράς.

Υποστηρίζοντας λοιπόν μόνο κυπριακούς παραγωγούς, το The Fruit Boutique φέρνει στον χώρο σας φρούτα παραγμένα μόνο από κυπριακούς παραγωγούς, αφού όπως υποστηρίζει ο Δημλήτρης Λοϊζίδης «Προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε αποκλειστικά κυπριακά φρούτα, γιατί γνωρίζοντας τον κάθε παραγωγό, αυτομάτως ξέρουμε και την ιστορία κάθε φρούτου. Έτσι, είναι σαν να αποκτά ταυτότητα. Θέλουμε να ξέρουμε από ποια περιοχή προήλθε και κάτω από ποιες συνθήκες καλλιεργήθηκε. Όλα αυτά σχετίζονται με την εμφάνιση και τη γεύση κάθε φρούτου. Εξ ου κι έχουμε αναπτύξει μια πολύ καλή σχέση με τους ντόπιους παραγωγούς, που μας προμηθεύουν με ό,τι καλύτερο».

Τι περιμένεις λοιπόν; Μπες εδώ και φέρε ξανά στο τραπέζι σου ντόπια προϊόντα αποκτώντας πιο υγιείς συνήθειες.

The Fruit Boutique, 99409431

*Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Δημήτρη Λοϊζίδη στην Κωνσταντίνα Γεωργίου στην ιστοσελίδα impossible.works