Σεπτέμβριος, 1957. Στο περιοδικό Τάιμς οφ Σάιπρους ένα αφιέρωμα με τίτλο «Η πρωτεύουσα αποκτά Δημοτικό Θέατρο», υπόσχεται στους απανταχού θεατρόφιλους του νησιού, μία Στέγη η οποία επιτέλους θα ανεβάσει την ποιοτική στάθμη του θεάτρου. Το νέο Δημοτικό Θέατρο της Λευκωσίας είναι γεγονός και οι εργασίες στον δρόμο του Μουσείου είναι ήδη προχωρημένες.

Το νέο Θέατρο, που αποτελούσε το καμάρι της πρωτεύουσας, είχε έκταση 70×50 τ.μ. και μπορούσε να χωρέσει άνετα 2000 άτομα. Τα σχέδια είχε αναλάβει ο Γιάννης Χατζηδάκις και η πρόσοψη του κτηρίου είχε ιωνικό ρυθμό. Ένα πολυτελές κτήριο με μεγάλο χολ, καθίσματα πλατείας, θεωρεία, εξώστης, καπνιστήρια, μπαρ και άλλα ήταν έτοιμο να ανοίξει τις πόρτες του και να υποδεχτεί τους θεατρόφιλους της Κύπρου.

Όσον αφορά δε την εσωτερική διαρρύθμιση του θεάτρου, ο κ. Χατζηδάκις φρόντισε να διατηρηθεί ο ιωνικός ρυθμός ενώ για τον φωτισμό και την ακουστική μελέτες ανέλαβαν τρεις μεγάλοι οίκοι, μεταξύ των οποίων και η Φίλιπς.

Η στέγη του νέου κτηρίου με το τεράστιο άνοιγμα είχε παραγγελθεί από τη Γλασκώβη. Για να επιτευχθεί το έργο, ο Δήμος θα δανειζόταν 35.000 λίρες από την κυβέρνηση και άλλες 15.000 από την εταιρεία πετρελαιοειδών Shell.

Ο χρόνος παράδοσης του έργου υπολογιζόταν σε ένα χρόνο. Παρόλα αυτά, λόγω έλλειψης χρηματοδότησης αντί το 1958, το νέο Δημοτικό Θέατρο πήρε σάρκα και οστά το 1967 όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Ένα κτήριο με νεοκλασικά στοιχεία, αρχαιοελληνικούς κίονες στην είσοδο και τσίγκους στη στέγη, σχεδιασμένο από τον Πεύκιο Γεωργιάδη.

Στις 25 Μαρτίου 1967 το Εθνικό Θέατρο Ελλάδος ήρθε στο νησί και εγκαινίασε το νέο Θέατρο της πρωτεύουσας. Το θέατρο περιήλθε σε αχρησία από το 2008 (11 Ιουνίου) όταν κατέρρευσε η στέγη.

Έντεκα χρόνια μετά, το νέο ανανεωμένο Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας ετοιμάζεται να ανοίξει και πάλιτις πόρτες του στο φιλοθέαμον κοινό.