Ήταν 22 Μαρτίου 1957, όταν δύο νεαροί αγωνιστές της ΕΟΚΑ, ανέβηκαν στη μοτοσυκλέτα τους, έτοιμοι να διεκπεραιώσουν μία σημαντική αποστολή: την ανατίναξη των αεροπλάνων της βασιλικής αεροπορίας. Όλα πήγαιναν κατ’ ευχή όταν ένας απρόσμενος παράγοντας οδήγησε σε μία τραγική καταστροφή. Η βόμβα απορρυθμίστηκε και η έκρηξη διαμέλισε τον ένα από τους δύο αγωνιστές.

Ήταν ο Ευστάθιος Ξενοφώντος και ο Ανδρέας Αλεξάνδρου, που γεμάτοι θάρρος και τόλμη, κίνησαν να φέρουν εις πέρας την επικίνδυνη αποστολή. Ο ίδιος ο Ευστάθιος Ξενοφώντος είχε ζητήσει ειδική άδεια από τον αρχηγό Διγενή για την ανατίναξη, καθώς εργαζόταν στις αγγλικές βάσεις του Ακρωτηρίου και ήθελε να εκμεταλλευθεί τη συγκυρία αυτή.

Οι δυο τους έβαψαν μαύρη την αυτοσχέδια χειροβομβίδα, την τοποθέτησαν στη μοτοσυκλέτα και κίνησαν. Εκείνη τη μέρα αφηγείται ο συναγωνιστής του, Ανδρέας:

«Μας δόθηκε μια ωρολογιακή βόμβα, η οποία αποτελείτο από υδροσωλήνα. Τη βάψαμε μαύρη, όπως και το σκελετό της μοτοσικλέτας στον οποίο την προσαρμόσαμε για τη μεταφορά της, έτσι που φαινόταν σαν εξάρτημα. Σε τρία σημεία, όπου μας υπέβαλαν σε έρευνα οι Άγγλοι, μέχρι την είσοδο του αεροδρομίου δεν την είχαν ανακαλύψει. Εγώ δεν μπορούσα να συνεχίσω μέχρι τα αεροπλάνα, επειδή δεν είχα ειδική άδεια. Έδειξε ο Ευστάθιος τη δική του άδεια που είχε ως εργαζόμενος εκεί και πέρασε από τον έλεγχο. Σύμφωνα με τον ωρολογιακό προγραμματισμό μας η βόμβα θα έπρεπε να εκραγεί στις 2 μ.μ. Όμως το ελατήριο της ρύθμισης του χρόνου της έκρηξης είχε επηρεαστεί, είτε από την κίνηση της μοτοσικλέτας είτε από τη θερμοκρασία της και η βόμβα εξερράγη μία ώρα νωρίτερα, την ώρα που ο Ευστάθιος είχε πλησιάσει τα υποστατικά των αεροπλάνων. Ανατινάχτηκε και αυτός μαζί της. Η έκρηξη που σημειώθηκε ήταν πολύ ισχυρής έντασης. Οι καπνοί και η σκόνη έφτασαν μεσούρανα. Από το σώμα του είχαμε περιμαζέψει μόνο το δεξιό μηρό και τμήμα του κρανίου».

Ο Ευστάθιος Ξενοφώντος

Ο νεαρός αγωνιστής της ΕΟΚΑ, που έχασε τη ζωή του εκείνη τη μέρα, γεννήθηκε στο χωριό Φοινί της επαρχίας Λεμεσού, στις 28 Σεπτεμβρίου 1933. Αφού αποφοίτησε από το Δημοτικό Σχολείο έμαθε την τέχνη του υποδηματοποιού και έπιασε δουλειά στις Πλάτρες.

Αργότερα βρήκε τη δουλειά στις αγγλικές βάσεις του Ακρωτηρίου. Ήταν ωστόσο, η τραγική κατάληξη της ζωής του, αφού θέλοντας να εκμεταλλευθεί τη θέση του, που τον τοποθετούσε κοντά στους κατακτητές, του στοίχισε τη ζωή.